ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೃಷಿ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಳೆಯಲ್ಲ; ಅದೊಂದು “ದ್ರವ್ಯ ಆರ್ಥಿಕತೆ” (Liquid Economy). ದಿನನಿತ್ಯದ ನಗದು ಹರಿವು, ಗ್ರಾಮೀಣ ವ್ಯಾಪಾರ, ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಚಕ್ರ—ಎಲ್ಲವೂ ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ‘ಹೈ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಅಗ್ರಿಕಲ್ಚರ್’ (High Value Agriculture – HVA) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತೆಂಗು, ಶ್ರೀಗಂಧ, ಕೋಕೋ, ಗೇರು ಮತ್ತು ಅಗರ್ವುಡ್ಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಆದ್ಯತೆಯು ಕರಾವಳಿಯ ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂರಚನಾತ್ಮಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.
ಇದು ಅಡಿಕೆಗೆ ನೇರ ಪರ್ಯಾಯವೋ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಪೂರಕವೋ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ‘ರಿಸ್ಕ್ ಪ್ರೊಫೈಲಿಂಗ್’ (Risk Profiling) ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಿದೆ.
1. ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ದುರ್ಬಲತೆ (The Risk of Monoculture) : ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲ ತತ್ವದಂತೆ—“ಎಲ್ಲಾ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.” ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೃಷಿಯು ಇಂದು ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಯ ಪರಮಾವಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಇದು ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ:
ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಚಂಚಲತೆ: ಅಡಿಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ದೇಶೀಯ ಬಳಕೆಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಫ್ತು ಆಧಾರ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಬೆಲೆಯ ಅಪಾಯವನ್ನು (Price Risk) ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ನೀತಿ ಆಧಾರಿತ ಅಪಾಯ (Policy Risk): ಅಡಿಕೆಯು ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮದ ಕುರಿತಾದ ಚರ್ಚೆಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡಂತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ‘ಎಕ್ಸ್ಟರ್ನಾಲಿಟಿ’ (Externality) ವೆಚ್ಚಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ High Value Agriculture ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ನಿಷೇಧದ ಮೂಲಕವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ.
2. ತುಲನಾತ್ಮಕ ಲಾಭದ ಸಿದ್ಧಾಂತ (Theory of Comparative Advantage) : ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾದ ಬೆಳೆಗಳು ಅಡಿಕೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ವಿಭಿನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ:
ಕೋಕೋ ಮತ್ತು ತೆಂಗು: ಇವು ಅಡಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತೋಟದ ಲಂಬಾಂತರ ಬಳಕೆಯ (Vertical Land Use) ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯ ಉತ್ಪಾದಕತೆ (Land Productivity) ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೋಕೋ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಆಧಾರಿತ ಬೆಳೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಸ್ಥಿರತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೀಗಂಧ: ಇದು ವಾರ್ಷಿಕ ಆದಾಯದ ಬೆಳೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು “ಆಸ್ತಿ ವರ್ಗ” (Asset Class). ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳ ಸಂಚಯನಕ್ಕೆ (Capital Accumulation) ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತ.
ಗೇರು ಮತ್ತು ಅಗರ್ವುಡ್: ಇವು ರಫ್ತು ಆಧಾರಿತ ಬೆಳೆಗಳು. ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆ (Value Addition) ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಅಡಿಕೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಬೆಳೆಗಳಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಹೆಚ್ಚಿವೆ.
ಅರ್ಥಾತ್, ಇವು ಅಡಿಕೆಯ ಆದಾಯದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಆದಾಯದ ಮೇಲಿನ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
3. ಪರಿಸರ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ರೋಗಬಾಧೆ (Ecological Economics): ಹಳದಿ ಎಲೆ ರೋಗ (YLD), ಎಲೆ ಚುಕ್ಕಿ ರೋಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಜೈವಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ—ಅದೊಂದು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ. ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಲಾಭ (ROI) ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮರುನಾಟಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಮೌಲ್ಯದ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗುವುದು ‘ಆಪರ್ಚುನಿಟಿ ಕಾಸ್ಟ್’ (Opportunity Cost) ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ.
4. ಪರ್ಯಾಯವೋ? ಪೂರಕವೋ? – ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಂಕೇತಗಳು:ಸರ್ಕಾರವು ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಾನಿಕಾರಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸಂಕೇತಗಳ (Market Signals) ಮೂಲಕ ರೈತರ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮರುಸಂರಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ:
ಪೂರಕ ಹಂತ: ಅಡಿಕೆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಬೆಳೆಯಾಗಿ ಉನ್ನತ ಮೌಲ್ಯದ (HVA) ಬೆಳೆಗಳ ಅಳವಡಿಕೆ.
ಪರ್ಯಾಯ ಹಂತ: ಅಡಿಕೆಯ ಇಳುವರಿ ಕುಸಿದಾಗ ಅಥವಾ ನೀತಿ (Policy) ಅಡೆತಡೆಗಳು ಎದುರಾದಾಗ, ಈಗಾಗಲೇ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ಶ್ರೀಗಂಧ, ತೆಂಗು ಅಥವಾ ಕೋಕೋ ರೈತನ ಪಾಲಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ರಕ್ಷಣಾ ಗೋಡೆಯಾಗಲಿವೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಕೃಷಿ-ಗ್ರಾಮೀಣ-ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ “ದ ರೂರಲ್ ಮಿರರ್.ಕಾಂ”WhatsApp Channel ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ಭವಿಷ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ : ಬಜೆಟ್ನ ಈ ನೀತಿಯು ಅಡಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧವಲ್ಲ. ಇದು ಕರಾವಳಿಯ ಕೃಷಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ವೈವಿಧ್ಯಗೊಳಿಸುವ (Diversify) ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮಧ್ಯೆ, ರೈತರು ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು “ಅಡಿಕೆ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಮೌಲ್ಯದ ಬೆಳೆಗಳ” ಮಿಶ್ರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಡಿಕೆ ಬದುಕಿನ ಆಧಾರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿ—ಆದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ….
