ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರೈತ ಮಳೆಗಾಗಿ ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೊಲ ಉಳುಮೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳು, ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಅನುಭವ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಿಳಿಯಲು ಸ್ಥಳೀಯ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೃಪೆ ಇಷ್ಟೇ ಆತನ ಜಗತ್ತು.
ಇಂದು ಅದೇ ರೈತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಇದೆ. ಹೊಲದ ಮೇಲೆ ಡ್ರೋನ್ ಹಾರುತ್ತಿದೆ. ಹವಾಮಾನ ಮಾಹಿತಿ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ರೈತ ಗುರುತು, ಆಧುನಿಕ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು ಕೃಷಿಯ ಹೊಸ ಭಾಷೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ 79 ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಯಣ.
1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದಾಗ ಕೃಷಿ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿತ್ತು. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಆಗ ದೇಶದ ಸುಮಾರು ಶೇ.72ರಷ್ಟು ಕಾರ್ಮಿಕಶಕ್ತಿ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತ್ತು. ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಸುಮಾರು 50 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗಳಷ್ಟಿತ್ತು. ನೀರಾವರಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಬೀಜ, ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ರೈತನ ಕೈಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇಶ ತನ್ನ ಆಹಾರ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ವಿದೇಶಗಳತ್ತ ನೋಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇತ್ತು.
ಆ ಭಾರತ ಇಂದು ಬದಲಾಗಿದೆ. 1960ರ ದಶಕದ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿತು. ಸುಧಾರಿತ ಬೀಜ, ನೀರಾವರಿ, ರಸಗೊಬ್ಬರ, ಕೃಷಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಖರೀದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ವೇಗಗೊಳಿಸಿದವು. ಆಹಾರ ಕೊರತೆಯ ಆತಂಕದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶವು ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದಕರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯ ಉತ್ಪಾದನೆ ಸುಮಾರು 376.5 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗಳ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿದೆ. ಆದರೆ ಕೃಷಿಯ ಈ ಪಯಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ಗಳವರೆಗೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಯಂತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ರೈತನ ಸಮಯದ ಮೌಲ್ಯವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಉಳುಮೆ, ಬಿತ್ತನೆ, ಕೊಯ್ಲು, ಬೆಳೆ ನಿರ್ವಹಣೆ—ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಯಂತ್ರಗಳು ಕೃಷಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಇಂದು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಹಂತವಾಗಿ ಡ್ರೋನ್ಗಳು ಬೆಳೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ಸಿಂಪರಣೆ ಮತ್ತು ಸಮೀಕ್ಷೆಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಮೊಬೈಲ್ ರೈತನ ಹೊಸ ಕೃಷಿ ಸಹಚರನಾಗಿದೆ. ಹವಾಮಾನ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಲಹೆಗಳು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೂಲಕ ರೈತನನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.
ಹವಾಮಾನ ಮಾಹಿತಿ, ಬೆಳೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಕೀಟ-ರೋಗ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಲಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಬಳಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೈತ ಆಕಾಶದ ಬಣ್ಣ, ಗಾಳಿಯ ದಿಕ್ಕು, ಮೋಡದ ಚಲನೆ ನೋಡಿ ಮಳೆಯ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇಂದು ಆ ಅನುಭವದ ಜತೆಗೆ ದತ್ತಾಂಶ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಸೇರುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಖ್ಯ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ರೈತನಿಗೆ ತಲುಪಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ರೈತನೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ? ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ.
ರೈತನಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವುದು ಮಾತ್ರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೃಷಿಯಲ್ಲ. ಆತನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗಬೇಕು. ದುಬಾರಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಣ್ಣ ರೈತ ಬಳಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಡ್ರೋನ್ ದೊಡ್ಡ ತೋಟದ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ರೈತನಿಗೂ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬೇಕು. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಸಲಹೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಣ್ಣು, ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ರೈತನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುರುತು ಕೂಡ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 103.1 ಮಿಲಿಯನ್ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಅನನ್ಯ ರೈತ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಹುಭಾಷಾ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೇವೆಗಳ ಮೂಲಕ ರೈತರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ತಲುಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಹಳ್ಳಿ ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ? ಹೌದು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಆತ್ಮ ಉಳಿದಿದೆಯೇ? : ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಯಣವೂ ದೊಡ್ಡದು. ರಸ್ತೆ, ವಿದ್ಯುತ್, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ವಸತಿ, ನೈರ್ಮಲ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಪರ್ಕ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ.
ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2021-26ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಿಗೆ 15ನೇ ಹಣಕಾಸು ಆಯೋಗದಡಿ ₹2.36 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ನಿಬಂಧನೆ ಇದ್ದರೆ, 2026-31ರ ಅವಧಿಗೆ ಅದು ₹4.35 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೆ ಏರಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಜೆಟ್ ಕೂಡ 2016-17ರ ₹87,765 ಕೋಟಿಯಿಂದ 2026-27ರಲ್ಲಿ ₹2.73 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೆ ಏರಿದೆ.
ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಂಪರ್ಕ, ಗ್ರಾಮೀಣ ರಸ್ತೆ, ವಸತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕದ ವಿಸ್ತರಣೆಯೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 2026ರ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜಲ ಜೀವನ್ ಮಿಷನ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಕೊಳವೆ ನೀರಿನ ಸಂಪರ್ಕಗಳು 2019ರ 32.3 ಮಿಲಿಯನ್ನಿಂದ 159.1 ಮಿಲಿಯನ್ಗೆ ಏರಿವೆ ಎಂದು ದಾಖಲೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕವೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಗ್ರಾಮ ಸಡಕ್ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಅರ್ಹ ವಸತಿಗಳ ಶೇ.99.6ರಷ್ಟು ಭಾಗ ಜೂನ್ 2026ರ ವೇಳೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಹವಾಮಾನ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಮೂಲದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅರ್ಥ ರಸ್ತೆ, ಕಟ್ಟಡ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮ ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಮಣ್ಣು ಉಳಿಯಬೇಕು. ನೀರು ಉಳಿಯಬೇಕು. ಕಾಡು ಉಳಿಯಬೇಕು. ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಉಳಿಯಬೇಕು.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೇಕು; ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೆಲೆಗೆ ಅಲ್ಲ : ಭಾರತದ ಕೃಷಿಯ ಭವಿಷ್ಯವು ಹವಾಮಾನದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮಳೆಯ ಮಾದರಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯೂ ಕೃಷಿ ನೀತಿಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಇದು.
ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿ ನಮಗೆ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಕಲಿಸಿತು. ಈಗ ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಕೃಷಿಯ ಮುಂದಿನ ಹಂತ. ರೈತನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದನೆ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ರೈತನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೆಲೆ ಗಳಿಸುವ ಕೃಷಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೇಕು. ಆದರೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮೀರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇರಬೇಕು.
ಕೃಷಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗದಿದ್ದರೆ ಯುವಕರು ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೃಷಿಗೆ ಗೌರವ, ಆದಾಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದೊರೆತರೆ ಅದೇ ಯುವಕರು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕರಣೆ, ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ, ಜೇನು ಕೃಷಿ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆ, ಅರಣ್ಯಾಧಾರಿತ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೇವೆಗಳು, ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣ ಸೇವಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇವೆಲ್ಲ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಹೊಸ ದಾರಿಗಳಾಗಬಹುದು.
ಸ್ವಸಹಾಯ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮಹಿಳೆಯರ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕೂಡ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮಿಷನ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸ್ವಸಹಾಯ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿವೆ.
ಅಂದರೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ತಲುಪುವುದು ಅಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪಡೆಯುವುದು.
ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುಂದಿನ ಗುರಿ ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬರುವುದು ಅಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತನಿಗೂ ಗೌರವಯುತ ಆದಾಯ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಗೂ ಉತ್ತಮ ಜೀವನ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಲಕ್ಕೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಉಳಿಯುವ ಪ್ರಕೃತಿ ನೀಡುವ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುಂದಿನ ಅರ್ಥ.
ಪ್ರತಿದಿನ ಕೃಷಿ-ಗ್ರಾಮೀಣ-ಪರಿಸರ-ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ “ದ ರೂರಲ್ ಮಿರರ್.ಕಾಂ”WhatsApp Channel ಫಾಲೋಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
India’s journey since Independence is also the story of transformation in its farms and villages. From bullocks, rain-dependent agriculture and limited irrigation, Indian farming has moved towards tractors, drones, digital platforms, artificial intelligence and data-driven decision-making. Rural India has simultaneously witnessed expansion in roads, drinking water, housing, electricity, digital connectivity, education and livelihood opportunities. Yet the next phase of freedom must go beyond infrastructure and technology. The future of Indian agriculture depends on protecting soil, water, forests and biodiversity while ensuring better incomes and dignity for farmers. The real test of rural development is whether technology and growth can strengthen villages without weakening their natural foundations.
ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ಹಾಗೂ ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮದ ಆತಂಕದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ…
ಗುಟ್ಕಾ–ಪಾನ್ಮಸಾಲಾ ನಿಷೇಧದ ಪರಿಣಾಮ ಅಡಿಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ…
ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ, ಮಲೆನಾಡು ಹಾಗೂ ಒಳನಾಡಿನ ಹಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಮಳೆ…
ಎಲ್ ನಿನೊದ ಸಂಭಾವ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಹವಾಮಾನ, ಮುಂಗಾರು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ…
ಇತರರ ಮನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ನಮಗೆ ಕುತೂಹಲದ ಸುದ್ದಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಅದು…
ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕೋಳಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆ ಆಹಾರ ವಿಷಬಾಧೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಕ್ಯಾಂಪಿಲೋಬ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದ ಹರಡುವಿಕೆಯನ್ನು ವೇಗಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ…