ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆ ನಿಷೇಧದ ಆತಂಕವೋ…? ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೀತಿಯ ಮರುಚಿಂತನೆಯ ಅಗತ್ಯವೋ?

ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳ ಬದುಕಿನ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಲೆನಾಡು–ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೇರಳ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದವರೆಗೆ ಅಡಿಕೆ ಕೃಷಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ‘ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ’ವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಅಡಿಕೆ ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ಬೆಳೆ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧ–ನಿಯಂತ್ರಣ ಚರ್ಚೆಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ನೀತಿ–ಆಧಾರಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬು  ಅಡಿಕೆ :  ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೇರ–ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವವರು ಸುಮಾರು 50–60 ಲಕ್ಷ ಜನರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕ ಚಕ್ರವೇ ಅಡಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ CAMPCO ದಂತಹ ಬಲಿಷ್ಠ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬೆಲೆ ಏರಿಳಿತದ ನಡುವೆ ರೈತರಿಗೆ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಿದ್ದು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ವಿಶಾಲ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೇರುವುದರಿಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮತೋಲನವೇ ಅಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಕೃಷಿ-ಗ್ರಾಮೀಣ-ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ  ನಮ್ಮ “ದ ರೂರಲ್‌ ಮಿರರ್.ಕಾಂ”WhatsApp Channel  ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ.

ಆರೋಗ್ಯ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ನಿಯಂತ್ರಣ : ಅಡಿಕೆ ಅಗಿಯುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕಾರಕ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರಗಳಿವೆ. World Health Organization ಹಾಗೂ ಅದರ ಅಂಗ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ International Agency for Research on Cancer ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಸಿನೋಜನಿಕ್ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿರುವುದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಲ ನೀಡಿದೆ.  ಇದನ್ನಾಧರಿಸಿ ಭಾರತದ ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಕಾ ಮತ್ತು ತಂಬಾಕು ಮಿಶ್ರಿತ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಷೇಧ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ Food Safety and Standards Authority of India (FSSAI) ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸುಪಾರಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ “Chewing of Supari is injurious to Health” ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಲೇಬಲ್ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ ಒಂದಿದೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು ‘ಬಳಕೆ’ ಮತ್ತು ‘ಸಂಸ್ಕರಣೆ’ಯ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿವೆ; ‘ಬೆಳೆ’ ಮೇಲಲ್ಲ. ಇದುವರೆಗೆ Supreme Court of India ಕೂಡ ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆ ಅಥವಾ ಕಚ್ಚಾ ಅಡಿಕೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ವಿಧಿಸುವಂತಹ ಯಾವುದೇ ಆದೇಶ ನೀಡಿಲ್ಲ.

ನಿಷೇಧವಲ್ಲ, ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ವಾಸ್ತವಿಕ ದಾರಿ :  ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವೂ ಅಲ್ಲ, ಸಮಂಜಸವೂ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಸೂಕ್ತ ದಾರಿ. ಇದರಲ್ಲಿ,

• ತಂಬಾಕು–ಮಿಶ್ರಿತ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟ ಫ್ಲೇವರ್ಡ್ ಸುಪಾರಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿರ್ಬಂಧ.
• ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್, ಲೇಬಲಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳು.
• ಶಾಲೆ– ಕಾಲೇಜುಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮಾರಾಟ ನಿಯಂತ್ರಣ.
• ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಜಾಗೃತಿ ಅಭಿಯಾನ
• ಅಕ್ರಮ ಆಮದು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ.

ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು, ರೈತರ ಬದುಕಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ನೀಡದೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು.

ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗ- ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆಯಲ್ಲಿದೆ ಭವಿಷ್ಯ : ಅಡಿಕೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅಗಿಯುವ ವಸ್ತುವಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎರಡೂ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆಯೇ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಶಾಹಿ: ಬಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ಮುದ್ರಣ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆಯಿಂದ ದೊರಕುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಔಷಧೀಯ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆ: ಅಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೆಲವು ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಔಷಧೀಯ–ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಡಿಕೆ ಹಾಳೆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು: ಅಡಿಕೆ ಹಾಳೆಯಿಂದ ತಟ್ಟೆ, ಲೋಟಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪಡೆದಿವೆ; ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು.

ಬೆಳೆ ವೈವಿಧ್ಯೀಕರಣ: ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ :  ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಏರಿಳಿತದ ಅಪಾಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ರೈತರು ಬೆಳೆ ವೈವಿಧ್ಯೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕು. ಅಡಿಕೆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಬೆಳೆಯಾಗಿ ಕಾಳು ಮೆಣಸು, ಕಾಫಿ, ಕೋಕೋ, ಏಲಕ್ಕಿ ಬೆಳೆದು ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಸಮತೋಲನವೇ ನೀತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು : ಅಡಿಕೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ (ತಾಂಬೂಲ) ಧಾರ್ಮಿಕ–ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ಅವಾಸ್ತವಿಕ ಆಯ್ಕೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾಳಜಿ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರ ಜೀವನೋಪಾಯ—ಈ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವುದೇ ಭಾರತದ ಅಡಿಕೆ ನೀತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಆಗಬೇಕು. ನಿಷೇಧವಲ್ಲ; ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸ್ಥಿರೀಕರಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ—ಇವೇ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ. ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ‘ಸೇವನೆ’ಯಿಂದ ‘ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯವರ್ಧಿತ ಬಳಕೆ’ಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯೇ ಅಡಿಕೆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರ ಭವಿಷ್ಯ ನೀಡಬಲ್ಲದು. ಪ್ರತಿದಿನ ಕೃಷಿ-ಗ್ರಾಮೀಣ-ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ  ನಮ್ಮ “ದ ರೂರಲ್‌ ಮಿರರ್.ಕಾಂ”WhatsApp Channel  ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ.