ಭಾರತೀಯ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಜೀವಜಗತ್ತಿನ ನಿಲುವಂಗಿಯಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. “ಸತ್ಯಂ ವದ, ಧರ್ಮಂ ಚರ” (ತೈತ್ತಿರೀಯ ಉಪನಿಷತ್) ಎಂಬ ಉಪದೇಶವು ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವನದ…
ಮಾನವ ಜೀವನದ ಮೂಲ ಗುರಿಯೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ದಶಕಗಳಿಂದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ಚಿಂತನೆಯಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬನು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು…
ಮಾನವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹಣವು ಆವಶ್ಯಕತೆಯ ಆಧಾರಶಿಲೆ. “ಅನ್ನಂ ನ ನಿತ್ಯಂ, ಧನಂ ನ ನಿತ್ಯಂ, ಧರ್ಮೋ ನಿತ್ಯಃ” ಅನ್ನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಹಣವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಧರ್ಮವು ಮಾತ್ರ…
ಭಾರತೀಯ ದಾರ್ಶನಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ತತ್ವವು ಅನನ್ಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ಜೀವಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರ. ವೇದದಿಂದ ಉಪನಿಷತ್ತಿನವರೆಗೆ, ರಾಮಾಯಣ–ಮಹಾಭಾರತಗಳಿಂದ…
ಮಾನವನ ಹೃದಯವು ಹೂವಿನಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ದಹಿಸುವಂತೆಯೂ ಇದೆ. ಹೂವು ಅರಳುವಾಗ ಸುಗಂಧ ಹರಡುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ದಹನ. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಿಟ್ಟು, ಕೋಪ, ಅಸಹನೆ –…
ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ರುವಗಳಂತೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಕಡೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಬಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿರುವ ಮೌಲ್ಯ–ನಂಬಿಕೆ–ಆಚಾರಗಳ…
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೆಂಬುದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಯೋಚನೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ. ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಮ್ಮತವಾದ ಅನುಸರಣೀಯ ನಡೆಯ ಅನಾವರಣ
ಒಂಟಿತನವೆಂಬುದು ಮಾನವನಿಗೆ ಅಜ್ಞಾತವಲ್ಲ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ತಪಸ್ಸಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಏಕಾಂಗ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಲವಂತದ ಏಕಾಂಗಿತನ ದುಃಖವನ್ನು ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ…
ಸ್ವಭಾವದ ಸರಳತೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಅಲಂಕಾರ ಸಹಜ ಬದುಕೆಂಬುದು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ತಲೆಮಾರುಗಳ ಅಂತರವು ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಅನುಭವಗಳ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ. ಹಿರಿಯರು ಬೇರುಗಳಂತಿರಬೇಕು, ಯುವಕರು ಹೊಸ ಕೊಂಬೆಗಳಂತಿರಬೇಕು. "ಹಳೆ ಬೇರು ಹೊಸಚಿಗುರು…