ಕಾಲವು ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಚೀನ. ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ಗಳು ಕಾಲವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಸಾಧನಗಳು; ಕಾಲವು ಸ್ವತಃ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅತೀತ. ಆದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಲದ ನಿರಂತರ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಜೀವಿ. ಆ ಅರ್ಥಾನ್ವೇಷಣೆಯ ಒಂದು ಸಂಕೇತವೇ “ಹೊಸ ವರ್ಷ”. ದಿನಾಂಕ ಒಂದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಈ ಗಣಿತೀಯ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಮಾನವನು ತಾತ್ವಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶಯವೂ ಇದೆ, ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲವನ್ನು ರೇಖೀಯವಾಗಿ ನೋಡುವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಚಕ್ರಾಕಾರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿ–ಸ್ಥಿತಿ–ಲಯ ಎಂಬ ತ್ರಿವಿಧ ಚಲನೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲೋ ಹಿ ಭಗವಾನ್ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಕೇವಲ ಘಟನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಚೈತನ್ಯದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ “ಹೊಸ” ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಾದ ಹೊಸ ಆರಂಭವಲ್ಲ, ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ಪುನರಾವೃತ್ತ ಅವಕಾಶ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಸ ವರ್ಷವು ಆಚರಣೆಯ ಕ್ಷಣವಲ್ಲ; ಅದು ಆತ್ಮಸಂವಾದದ ವಿರಾಮ. ಹೊರಗಣ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷವು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಪಭೋಗದ ಉತ್ಸವವಾಗಿದೆ.ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಬ್ದ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದೃಶ್ಯ, ಕಡಿಮೆ ಚಿಂತನೆ. ಆಚರಣೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ; ಅರ್ಥ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುವುದು,ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆ ಆತ್ಮವಿಸ್ಮರಣೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತ.
ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಗುರಿಗಳೆಂದು ನಾವು ರೂಪಿಸುವವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಾಹ್ಯ ಸಾಧನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ. ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪಾದನೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪ್ರಭಾವ ,ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಬದುಕಿನ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಆಳವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆ ಗುರಿಯನ್ನು ಫಲದ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಚಿತ್ತದ ಪಾಕ್ವತೆಯಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತದೆ. ಯಥಾ ಚಿತ್ತಂ ತಥಾ ಭವತಿ — ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ್ಮಶಿಸ್ತುವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಗುರಿಯೂ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ಕೃಷಿ-ಗ್ರಾಮೀಣ-ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ “ದ ರೂರಲ್ ಮಿರರ್.ಕಾಂ”WhatsApp Channel ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ.
ಹೊಸತನವೆಂದರೆ ಹಳೆಯದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಹಠವಲ್ಲ; ಹಳೆಯದನ್ನು ಅರಿತು ಮೀರಿಸುವ ಜ್ಞಾನ. ಪರಂಪರೆ ಎನ್ನುವುದು ಕಾಲದ ಭಾರವಲ್ಲ; ಅದು ಮೌಲ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆತ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಆತ್ಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತಿಕೆ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. …… ಮುಂದೆ ಓದಿ……
ಇಲ್ಲಿ “ನಮ್ಮತನದ ಹೊಸತನ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮತನವೆಂದರೆ ಆಚರಣೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ; ಅದು ಚೈತನ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳ ಅಂಧಾನುಕರಣೆಯು ಸುಲಭ; ಆದರೆ ಅವುಗಳೊಳಗಿನ ಶಿಸ್ತು, ಸಮಯಪಾಲನೆ, ಯೋಜನಾ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಬದುಕಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯತೆ ಆ ಕಠಿಣತೆಯು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತಾ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದ ಸ್ಥೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಉಪಭೋಗಿಯಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಸಾಧಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬಾರದು; ಸಾಧನೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಬೇಕು. ಹೊಸ ವರ್ಷವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಅದು ವಿಫಲ. ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಾರ್ಥಕ. ಸಹನೆ, ಸಂಯಮ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ,ಇವು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮೂಲ ಮೌಲ್ಯಗಳು.
ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಚೈತನ್ಯ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಅದೇ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹೊಸ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದ ದಿನವೆಂದು ಅಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಕಾರದ ಕ್ಷಣವೆಂದು ನೋಡಬೇಕು,ಘೋಷಣೆಗಳ ಕಾಲವಲ್ಲ, ನಿಶ್ಚಯಗಳ ಸಮಯವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.
ಹೊಸ ವರ್ಷ ಎಂದರೆ, ಹೊಸ ಮುಖವಾಡವಲ್ಲ ,ಹೊಸ ಮನಸ್ಸು, ಹೊಸ ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲ ,ಹೊಸ ಶಿಸ್ತು, ಹೊಸ ಆರಂಭವಲ್ಲ ,ಹೊಸ ಅರ್ಥ. …… ಮುಂದೆ ಓದಿ……
ಈ ಅರ್ಥ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗಲೇ, ಕಾಲದ ಬದಲಾವಣೆ ಚೇತನ್ಯದ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾರ್ಥಕತೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು .
